Gezinti Şiiri - Necip Yılmaz

Yol uzun, konak çok
Ömür gitgide durmak yok
Varlık gizlenişte
Yaz-kış, kış-yaz
Bahar, sonbahar
Ne yer ne yar
Hiç itimat yok

Gönlüm tırmanışta huzur dağlarına
Geride bıraktım
Yalancı ahları vahları
Bir tutam ot için
Çırpınan zavallıları
Saman çöpüne erince
Yakarışlarını unutup
Namus abidesi kesilenleri
Cambaz gibi oynayıp duranları
Söze değmez akıl fukaraları
İyiliği bilmez
Ufuk tacirleri
Üstüne çullanmış yılların izleri

Gel gönlüm
Geç benlikten
Unut kemleri
Gelecek zaman
Sonbahar olacak an
Kışlarken
Anlayacak insan demleri
Sen tırmanışa dur
Bırak tarlada
Ot biçenleri