Gerede Çay’ı
Köy demek;
Her tatilde çocukluğum demekti.
Köy demek çay demekti,
Köy demek,
Dedemin, o çay suyundan demlediği,
Mis kokulu “çay” demekti.
Köy demek çay demek,
Çay demek balık tutmak,
Yazın sıcağında,
Kendini serin sularına salıvermekti.
Köy demek çocukluğumda çay demekti,
Çay demek;
Arkadaşlarla hayvanları otlatırken,
Heybeden çıkardığım azığı
Kıyısında iştahla yemekti.
Köy demek yemyeşil mera,
Merayı kesen çay demekti,
Paçalarımı sıvayıp içine daldığım,
Çılgınlığım demekti.
Çay demek çocukluğum,
Coşkum, özgürlüğüm demekti.
Çay demek, dünyam demekti
“Biz büyüdük ve kirlendi dünya”
Heyhaaat şimdi ise;
Köy demek pis bir koku,
İçinde yaşamın kalmadığı
Pis bir su.
Oysa;
Su olan yerde hayat olur,
Su olan yerde coşku,
Su olan yerde insanlar mutlu.
Kim göz dikti bu mutluluğa?
Kim kıydı doğaya?
Çay yok edildi kapital uğruna.
Hesabını kim soracak sorumlularına?
Doğa küsmüş bize,
Bize ve çocuk geçmişimize.
Ezcümle;
Köy demek çay demek,
Çay demek dünyam demekti.
“Biz büyüdük ve kirlendi dünya”
f.a
16-Kasım-2026
Kayıt Tarihi : 17.11.2026 22:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!