Gerdiğin Yetmez Mi

Hasretin içimde kor oldu yandı,
Gözlerim yolunda yaşlara daldı.
Sensiz geçen ömrüm sararıp soldu,
Sevdiğim yetmez mi kurban olduğum?

Bir ömür yolunda tükendi gücüm,
Sensizliğe mahkûm şu garip gönlüm.
Bir kere soraydın nedir bu hâlim,
Çektiğim yetmez mi kurban olduğum?

Bir gün bu feryadım ulaşır sana,
Belki o vakitler dönersin bana.
Ben senden gayrıyı koymadım cana,
Sevdiğim yetmez mi kurban olduğum?

Kader zehir etti ekmeğim, aşım,
Eğildi dertlerden garipçe başım.
Her gece yastığım, gözyaşım, yaşım,
Döktüğüm yetmez mi kurban olduğum?

Felek ördü bize zulüm ağını,
Soldurdun gönlümün gonca bağını.
Kaybettim uğrunda huzur çağını,
Yandığım yetmez mi kurban olduğum?

Ne mal istedim senden ne de bir saray,
Bir tatlı sözündü gönlüme saray.
Hasretin içimde dinmeyen bir yay,
Gerdiğin yetmez mi kurban olduğum?

Bir gün kapım çalsa o nazlı sesin,
Dinse içimdeki fırtına, yasım.
Yine sana açık gönlümün kapısı,
Beklediğim yetmez mi kurban olduğum?

Kalemim kırıldı, tükendi sözüm,
Yollarda eskidi bekleyen gözüm.
Sana son kez döndü şu garip yüzüm,
Öldüğüm yetmez mi kurban olduğum?