Yılların eskitemediği aşklar vardır,
Hani mehtaba karşı söylenen şarkılar gibi.
Her dinleyişte yeniden doğar.
Gerçek sevda,
Ne mesafeyle yorulur,
Ne de yıllarla eksilir.
O, insanın içinde sessizce yanan,
Ve ömrün son demine kadar sönmeyen
Bir kandil gibidir...
Zaman geçer, mevsimler değişir,
Saçlara aklar, ellere çizgiler düşer.
İnsan divaneliğe alışır.
Bir eski fotoğrafın gülümseyişinde,
Bir sokak lambasının altında,
Ansızın esen bir rüzgârda,
Yine gelir, usulca oturur yüreğine...
Kayıt Tarihi : 9.08.2026 19:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!