Oradaki kerpiç eve bir bak,göreceksin
Eski anıların desteğiyle durmakta.
Bahçe aynı kapı aynı,kiremit aynı,
Bakanı yok,her tarafını ot kaplamakta.
Dikkatli bak,tanıdık biri olabilir,
Konuşmalarına dikkat et,
Hatıralar seni duyabilir.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta