İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Galiba bu soruların cevabını hiçbir zaman da bulamayacağız.
Yürüyebildi mi özgürlük topraklarına?
Damarlarındaki kanı hissedebildi mi?
Ne olduğunu,nasıl oluştuğunu sorabildi mi?
Kim kaç kere içten güldü? !
... İNSAN SEVDİĞİ KADAR VE SEVİLDİĞİ KADAR
GÜLEBİLİR ANCAK... ...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta