Sabahların gelmeye korktuğu Ağlayan gecelerde,
Bir tek cesur sevgimiz vardı.
Parlak gün kadar aydınlık tenin ile.
Bakışlarım ürkek tavşan misali,kaçardı yine
İffet im,namusum,haysiyet im,
Koruma olurdu çevremde,
Oysa cesur değildik,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Aşk gönlümüzün gençlik ateşidir
saçımız sakalımız ağarsa da
sönmez o ateş içimizde
saklarız onu şiirimizde
SİZİ ARKADAŞLIĞA EKLEDİM SİZ DE BENİ EKLERSENİZ SEVİNİRİM.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta