Gemi & Deniz Şiiri - Oğuzhan Şahin 3

Kalırsam batarım, gidersem yarımım

Sabah yıldızı süslerken şu denizi
Kıyısına gelmiş uzaktan bir gemi

Dalgalar varmış denizde epey hırçın
Gemiyse kaç kez battı saymamış yorgun

Hiçbir denizde durmamışken bu gemi
Bu kez sarmak istemiş hırçın denizi

Bir an durmuş dalgalardan sakınarak
Seslenmiş denize içini dökerek:

Ey dalgası hırçın kendi yorgun deniz
Çok gezdim ama görmedim senden temiz

Ne kadar köpürsen de dalgalarınla
İçini görüyorum duruluğunla

Onca deniz sayısız okyanus aştım
Lakin senin kıyına gelince şaştım

Ne kadar gitmek istesem de üstünden
Bağladın beni görünmez kemendinden

Durulsun dalgaların bırak gideyim
Kal dersen de bana burada batayım

Dibin görünür nice gemi yutmuşsun
Duramamışlar üstünde batırmışsın

Deniz dalgalarıyla durulup birden
Seslenmiş gemiye en derin yerinden:

Ey yelkeni vurgun kendi yorgun gemi
Madem ki sordun dinle o zaman beni

Tabiatımdır benim ezelden buyum
İster kal ister git silinmez bu huyum

Duramazsın burada sen de batarsın
Hırçın suyumdan gün gelir usanırsın

Zannetme ayan gördün diye içimi
Mesken eder açarım sana kıyımı

İstemem hiçbir gemiyi üzerimde
Dileğim dalgalanmak hırçın ve hürce

Kim bilir belki gün gelir durulurum
O zamana dek suyumla avunurum

İçimi görmedi o batan gemiler
Beni değil de kıyımı dilediler

Suyumu bahane ederek kıyımı
Ev yapmak istediler benim yuvamı

Sonra dalgalarımla düşmanmış gibi
Savaşıp talan ettiler yamyam gibi

Anladım diledikleri ben değildim
Ben kıyıma vardıkları bir geçittim

Boğazladım hepsini sonra batırdım
Yalan hevesleriyle derine attım

Bir tek sen üstümde bu kadar salındın
Kıyıma değil de suyuma açıldın

Sanma sakın suyuma açıldın diye
Dalgalarımla durulurum enginde

Bilmiyorum sorma bana nedenini
Oldum olası yadırgarım yerimi

Bilmem tabiatım neden böyle hırçın
Dalgaların köpüğünden suyum yorgun

İşte böyledir benim halim çözülmez
Hiçbir kantarla şu yüküm çekilemez

Yelkenini açmış gemi usul usul
Başka uzaklara olmak için vasıl

Seslenmiş üstünde durduğu denize
Bin gemi yükü söz dolmuşken genize:

Ne kıyını isterim ne de suyunu
Görmüşken şu meltemde senin özünü

Dilerdim deniz başka türlü olsaydı
Sana gelmem bu kadar geç olmasaydı

Bu sonsuz telaşıma bir son verirdim
Uzak yakın her bucakta beklemezdim

Minel aşk demişler deniz bu sızıya
Anlamaz varmak isteyenler kıyıya

Gidiyorum şimdi meçhul uzaklara
Güneşin battığı uçsuz ufuklara

Belki başka bir bahar başka bir düşte
Başka gemi konuk olmazsa üstünde

Yine gelirim şu ince çizgilerden
Fallarda çıkmaz muanned yazgılardan

O zaman da değiştirmezsin huyunu
Dilerim bulandırmasınlar suyunu

Ey deniz ne kadar uzakta olsam da
Köpür dalgalan bana bir haber yolla

Duyarım seni duymadığın yerlerden
Hıncını çözerim çektiğin nefesten

Görmediğin o enginlerden gelirim
Derinindeki sancını dindiririm

Veda ederken deniz yorgun gemiye
Nisan yağmuru başlamış enginlerde

Bulutlar bile gökte birleşmemişken
Bulutsuz yağmış yağmur en derinlerden

Damlaları kimin gözünden bilinmez
Yarım kalmış bir bilmece bu çözülmez

Güller serilmiş denizin yatağına
İz bırakmak dilemiş gemi ardına

Seyrini yapan meçhul yazıcı yazmış
Sevdanın en derini özü bulanmış