bir gelsen ve sadece ben geldim desen,
kirpiklerin, bir ok gibi saplansa yüreğime,
bütün çığlıklarımı yokluğuna bıraksam,
ve gelişinin bütün şiddetiyle gitsen...
gisişinle bütün hüzünlerimi giysem,
sonra bir saba etkisiyle sonsuzluğa,
bilmediğim yolların peşine düşsem..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta