Önce göğüne mavi diye astın sesimi
Sonra gittin..
Kırk yılın kahvesi değil,
Bin yılın sessizliği kaldı ellerimde.
Bu saaten sonra gelme sevgili, gelme
Ne otağ olur yüreğimden sana, ne çadır;
Rüzgarın bile konamadığı bir taşım ben.
Sen ülke olsan da bana
Benim sana çıkacak tek yolum yok.
Ne gölgene bir taş atarım
Ne bekleyiş sarkacı eklerim gelişlerine..
Bu saatten sonra
Her nefes bin şükür
Her susuş bir secde.
Kayıt Tarihi : 24.10.2025 00:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Senin gözlerine asmıştım ben sesimi
Sonra gittin..
Kırıldı fincan,
yere döküldü kırk yılın kahvesi
Bin yılın sessizliği çöktü
yürüdüğüm yollara
Bu saaten sonra
İstersen gel,
İstemezsen gelme.
Ne konacağın bir dal kaldı kalbimde
Ne de bir hatrın
Sen bana yurt olsaydın
Ben başkent olurdum sana
Her yolun bana çıkardı
Kimse dokunamazdı gölgene
Lakin
Bu saatten sonra
Her şey boş
Her şey beyhude
Teşekkürler ..
Ne bekleyiş sarkacı eklerim gelişlerine..''
çok iyi.
Teşekkür ederim sevgili antoloji arkadaşım..
TÜM YORUMLAR (6)