Bir gün seni elinden tutup İstanbul’a götüreceğim
İster toprak olsun ister taş
Kuru otlar da olabilir yeşil çimenler de
Boğaz sırtlarında boş bulduğumuz bir yere oturup
Gözlerimdeki yaşı dinleteceğim
Merak etme geceye kalmadan döneceğiz
Sana
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta