9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Kaba bir güruh onlar, sıradanlığın ta kendisi,
Boş söz çoğu zaman, anlamsız her bir cümlesi.
Bazen de sıradanlık yansıtan, bir nefes kasvetli,
Şehrin ara sokaklarında, işler peşindeler gizli.
*
Kimlerdir bu gölgeler, tanır mısın sen onları?
Kirli giysilerle dolaşıp, pasaklıdır üstleri.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta