Geleceğin Resmi Şiiri - Ayşe Uçar

güneşi kızdırıp sürdüler kuzeye
göç kuşlarının başlarını kesip tarlaya saldılar
artık geride kalan mevsimler yığınıydı hayat
zamanı dijital bir kafese kapattılar
akrep yelkovanı yedi takvimler çöplük şimdi
sonsuz değişim fikrini yüklediler
çürümüş tabletlere

insanı robotla değiştirdiler
kırlangıçları tuzlu suda kuruttular
kuş tapınaklarına çürük mısır ektiler
yağmursuz toprağı sarılıp sarılıp öptü insan
çatısız yuvalara plaza dediler
camdan kayıklara bindirip
gönderdiler ağaçları

betona boğup denizleri adına mavi dediler
balıkların yerine pilleri yüzdürdüler

plastik cennetinden ormanlar inşa ettiler
-ağzının tadını bilseydin yapay et yerdin
-böcek hasadından çikolatalı dondurmaya
bayılır çocuklar dediler

sentetik anne sütüyle beslendi neon yüzlü bebekler
laboratuvarda üretilmiş estetikli vicdanı
bedava dağıttılar bayram sabahları
tütün ve zeytin siyahından badana yaptılar
yolların ayağını yerden kestiler
uzay mekiğinden AVM
füzelerden dostluk nişanesi yaptılar

-uzun yaşam için önce toplu ölümler şart
sonra aklı kıt fikri yok bireyler kurtarır dünyayı ve insanlığı
logosunu dillere pelesenk edip
bastılar gömleklere

ekrana bakıp bakıp ağlamayı ibadet saydı kitleler
düşünceyi suç uykuyu israf saydılar

yepyeni dünyanın parmak aralarına
ölümlü insanları çivileyip -zaferin kutlu olsun deyip
ölümsüzlüğe mahkum ettiler

-yeni dünya düzeni kutlu olsun marşı
ayakta alkışlarla söylendi toplu gözyaşları eşliğinde
ruhları birer barkod gibi kazıdılar boş alınlara
herkes kendi hücresinin gardiyanıyken
geride kalan mevsimler yığınıydı hep hayat

11102026-13:05