Gel gönül, çıkar benlik gömleğini,
Kızarmaz yüzün, sana ar da olmaz,
Sakın, böbürlen ipte, kibirlenme...
Dünya, ne sana, ne bana, yar olmaz.
Hangi canlı, bakidir ki dünyada...
Sen gafletlerdesin, ben de rüyada,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrikler haydar bey kutlarım bu güzel anlamlı şiirinizi saygılarımı sunarım elinize kaleminize yüreginize sağlık diyorum şair Turan çeliker
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta