Her gün böyle sefil yorgun düşeceksen,
Ne anladım ben senin gülen gözlerinden.
Hayattır,yorar,kadınsan eğer,nice zahmettir.
Alır; yaka paça yutar işte öyle düşmektir.
Bir koy düşlerim şimdi zeytin ağaçlarıyla dolu;
İçinde boylu boyunca yaşamak arzusu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta