Gel Şiiri - Arda Güzelaydın

Bir akşam sessizce yanıma gel,
Kapılar gıcırdamasın.
İçimde öyle kırık yollar var ki,
Baksan anlarsın.

Penceremde solgun bir ay dursun,
Kimse fark etmesin.
Bir zamanlar düşler kurardım,
Şimdi adını bile bilmesin.

İnsanlardan yavaş yavaş koptum,
Sesleri uzaktan gelir artık.
Öyle yorgunum ki hiç sorma,
Geceler bile bana karanlık.

Sabaha kadar oturup susalım,
Sözler yük olmasın.
Belki içimde ölen şeyleri
Sessizlik tamamlasın.

Ve sen giderken ardına bakma,
Bu şehir beni çoktan unuttu.
Bir tek gölgem kaldı yanımda,
O da benden yoruldu.