“Gel…”
– seslenişin eşiğinde bir şiir
Gel...
Adını unutan bir rüzgâr gibi değil,
Unutulmamış bir dua gibi gel...
Dilin ucunda düğüm olan kelime gibi,
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını