Gel Şiiri - Seyrani Göl

Salına salına çık da gel şöyle,
Bir poyraz esintisiyle…
Bir çocuğun kışı çizen resmi gibi,
Dağınık, özgür ve içtence…

Güneşi, bulutlar ardından gülümserken
O çocuk gibi inanır sana kalbim.
Ama aldanma kış güneşine:
Dermanı mı kalmış ısıtmaya,
Ne seni, ne beni...

Ben hâlâ bıraktığın gibiyim,
Ağlıyorum sessizce…
Oturduğun hüzün köşemde,
Sadece hatırana dalıyorum derince.

Eskilerde mi kaldı,
O upuzun konuştuklarımız?
Gelirsen, her sözden, her telden mırıldan,
Yeter ki hatıralarım seninle yaşasın...
S.GÖL