Gel Şiiri - İbrahim Akbaş Seyidi

GEL

Bilirim Haktansın ecel amenna
Bu dünya gönlüme dar olmadan gel
Daima dururum sana temenna
Nefesim canıma sur olmadan gel

Arzın değirmeni bozuk bilesin
Canımı öğütür yazık bilesin
Gittiğim tüm yollar tuzak bilesin
Tüm şerler yolumda bir olmadan gel

Sularım ümidi yaşlar gözümde
Derin vadi açar oldu yüzümde
İsyansız temenni vardır sözümde
Pak dilim ruhuma zar olmadan gel

Dolaşmış durumda zihin dimağım
Obamı kurt basar çürür direğim
Duman olmuş fikrim yanar yüreğim
Öz tenim aklıma nar olmadan gel

Nefisle kavgada ipte dardayım
Kaçacak yerim yok uçta yar dayım
Çözülmez muamma öyle Zordayım
Günahlar sehpama vur olmadan gel

Karanlık boğmadan ucuz canımı
Baykuşlar sarmadan köhne han'ımı
Cürümüm kesmeden Özge kınımı
Kör avcı eşikten gir olmadan gel

Hayatım amelim topladım Cem’i
Seyidi su almış emanet gemi
Arzuhalim sana Halikul Semi
Gönülde muhabbet kir olmadan gel