Bir gece ansızın gel,
Sabahın dördünde, beşinde..
Habersiz, ansızın, sessiz sedasız gel,
Kapılar takırdamadan, tahtalar gıcırdamadan..
Saatlerce, günlerce durayım dizlerinde
Bazen susayım bazen ağlayıp dökeyim içimi,
Kimse bilmesin, duymasın.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şu ana kadar okuduklarımın en güzeli..
beşinde,
dizlerinde
serbest çalışmada bütünlüğü yakalamışsınız...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta