Geçse De Yıllar Şiiri - Kasım Kobakçı

Asil izler kalır, geçse de yıllar,
Temiz niyetlerle, sağlam adımlar,
Kaybolmaz o sözler, boşlukta asla,
Sabır ve inançla, ruhla örülmüş,
Solmayan o narin, eşsiz kilimler.
*
Sadece şefkatle, inşa edilir,
Gönüle dokunan, o ince huzur,
Vazgeçmek imkansız, hayır yapmaktan,
Göklerin sunduğu, rahmet pınarı,
Asırlar ötesi, gelen o sesler,
Şu an yol gösterir, aydınlığıyla.
*
Altın değerinde, öğüt verirler,
Yarını düşleyen, kutlu bakışlar,
Silinmez hafıza, yitmez hiçbiri,
Ter ve göz nuruyla, kağıda düşmüş,
Okunan o canlı, derin kitaplar.
*
Yalnızca yürekler, köprü kurardı,
Suya akseden, o dostluk vefası,
Alıkoyamaz hiç, kimse iyiden,
Toprağın verdiği, bereket bağı,
Dededen toruna, ulaşan servet,
Şimdi güç veriyor, umutlarına.
*
Tatlı anı olur, maziye dönen,
İçten dilekler ve doğru duruşlar,
Unutulmaz onlar, zaman aksa da,
İlham ve hevesle, saza dizilmiş,
Susmayan o gürbüz, yanık türküler.
*
Sadece tutkuyla, fidan büyürdü,
Dala yürüyen, o hayat sevinci,
Döndüremez bizi, doğru olandan,
Güneşin saçtığı, sıcak ışıklar,
Evvelden bugüne, kalan emanet,
Her gün yön veriyor, hayallerine.