Geçmiş Şiiri - Emrehan Duman

“Geçmiş” sokağa uğradı bu sabah,
geçerken yol üstünden,
bugün ayın 1’i
tanıştığımız gün..

ayın 2’si gibi umutlu,
gelmiş eski haziran’dan
dudağını kesmiş kasım yaprağı
kanıyor durmadan.
ve ağustos ateşi gibi yakıyor her yerimi
acıtsada “geçmiş” denilen bir avuç anı
sırtıma damlıyor dudaktan akan
ve belimi doğrultamıyorum
eğiliyorum.
yağ üstüme nisan yağmuru
orda kal.

geçmiş;
hangi kul affeder onu geçip gittiği için fark etmeden?
ve niye herkes dönmek ister geriye
fark edilmemişliklerin ortasında
acı yüzümüzmü bu her ışık kapanınca altımıza aldığımız?
acıttıkça boran eden kaç hasret var
her gece biriyle yattığımız…

sabah;
temiz değil artık kirlendi geçmişimiz;
bakıyorsun ve
dün gece kullanıp attığın sızıyor bacak arandan.
umrunda değil çünkü
sen hala mutlusun
ve gün hala umut dolu
ama sen
kaç kişinin
ve
kimin ve niye umrundasın?

zaman geçer;
ayın 3’ü
aylardan mayıs
bi güzelde temiz olmuş bacak aran
gündüzün kara
gecen aydınlık
unut!
gelmişken mutluluk
tut….

tutamadığımızdan haziran kokuyor geçmişimiz
koşmak için henüz temmuz erken
gitmişiz..
ve
yıllar sonra gelmişiz.

pişmanlık kokmuş üstümüz başımız,
tutunamamışız
ve bütün umutlar sıyrılıp kaçmış avuçlarımızdan
öylece kalmışız
saklandığımız kibrit kutumuzda
ve yaşlanmışız mutluluğu arayarak
fark etmemişiz yine.
aranıyor geçmişimiz….
adını kazıdığım duvarlarda….

ayın 12’si bugün..
doğmuştun..

Emrehan DUMAN.....