Kim taşır elimde kalan bu sükûtu.
Geceye, rüyaya ve nihayetin de sana.
Bütün yenilgilerimin kimi burada,
Kimi dağınık sağda solda.
Ninniler söylenmedi, biliyorum hatırlarım.
Sevmedim dünü, bugün kadar.
Ümit değil, yenilgilerim yaşatır beni.
Varsa yenilgin, ümit kim arar.
Kim arar, yoksunsan geçti gitti.
Yüreğime taşan dillenir kalem.
Öpünce iyileşmiyor yaran.
İki günüm bir değil yürürüm.
Yürürüm üstüne basa basa,
En olmayacak maruz kaldığım, geçmişim.
Artık ölmem, toprak veda eder bana.
Her şey bir hoş çakala bakar.
Acılar ve hüzün yalnızlık iyidir o zaman.
Birçok günü atlıyorum yılların.
Ama ben hatırlıyorum birçoğunu.
En kolayı bu, acı çekmenin.
Kenan GEZİCİ 08/09/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 8.09.2026 00:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!