Bir sokak lambası sönüyor az ileride,
adı sen olan bu şehirden geçiyorum yine.
Rüzgâr, saçlarını getiriyor hatırıma,
bir de o yarım kalmış cümlelerini.
Kalbimde pas tutmuş bir aşk var,
ne git diyor, ne kal.
Bir yanım seni anarken,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta