Geceye Ay Düştü Şiiri - Yücel Özkü

GECEYE AY DÜŞTÜ
Uzun gün türküsünü bitirdi,
Akşam sustu, gölge çöktü taşlara.
Karlı dallara yürüdü karanlık,
Ay üşüdü, ışık sığındı bulutlara.

Yalnızlık çekilmez bu vakit,
Saatler pas tutar, zaman aksar.
Bir iç çekiş kadar ağır gece,
Kalbin yükü omuzları yakar.

Delirdi denizde yosun,
Dalgalar sayıklar eski adını.
Gecede hasret azgın bir rüzgâr,
Parçalar uykunun kanadını.

Hasretlik çekilmez artık,
Ne söz dayanır ne sükût.
İnsan kendine bile uzak bu saatte,
Karanlık bile ister bir umut.

Yücel ÖZKÜ
02 Şubat 2026/22:42