Büyüyünce gecer diye teselli edilen bir çocuktum..
Belkide bu yuzden umutlarımı buyutmekten çok, buyumeyi bekledım.
Ve gereğinden cok fazla buyuttum bazılarını içimde.
Annem ''öpünce geçer'' derdi ağrıyan yerlerinin acısı,
O'ysa büyüdükce içimde, büyüdü acılarım.
Şimdi anladımki, ağrılarımı dindirmek için öptüklerim,
Bu yüzden tek tek geçip gitti benden.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta