Büyüyünce gecer diye teselli edilen bir çocuktum..
Belkide bu yuzden umutlarımı buyutmekten çok, buyumeyi bekledım.
Ve gereğinden cok fazla buyuttum bazılarını içimde.
Annem ''öpünce geçer'' derdi ağrıyan yerlerinin acısı,
O'ysa büyüdükce içimde, büyüdü acılarım.
Şimdi anladımki, ağrılarımı dindirmek için öptüklerim,
Bu yüzden tek tek geçip gitti benden.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta