Gecenin on ikisi mevsimlerden sonbahar.
Düşünüyorum,zihnimdeki karanlığı düşünüyorum.
Zihnimi yok sayıyor gözlerim, körleştiriyor.
Ağaçların hışırtısı umudu düşündürüyor.
Kuzeyden esen meltem huzuru simgeliyor.
Bana, varlığımın sebebini soruyor sanki.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta