Geçememişim Senden Şiiri - Ezgi Yapar

Unuturum sanmıştım zamanla…
Savaşırım yokluğunla…
İçimdeki o kor, yerini küle bırakır sanmıştım.
Nereden bilebilirdim ki,
Kilometrelerce uzağa kaçsam da,
Bir gün gözlerin gözlerime değecek…
Sesin çınlayacak kulaklarımda
Kader yeniden çıkaracak karşıma,
Nereden bilebilirdim…

Sanmıştım ki zaman her şeyin ilacı…
Takvimden sayfalar düştükçe, hafifler yüküm…
Yüzün belirince karşımda,
Kapanmamış yaram, sızlayınca anladım…
Unuttum sanmıştım,
Unutamamışım…

Geçmişe gitti aklım.
Adını anmayacağıma dair ettiğim yeminler…
Ağız dolusu ettiğim küfürlere….
Birkaç gün uykusuz kalacağım,
Sonra bir sabah, her şey geçmiş olacak, dediğim,
Allah'a el açıp çıkar kalbimden diye dualar ettiğim günlere…
Nereye gidersen git,
Üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin,
Onlar bunlar…
Öyle olmuyormuş….
Vazgeçemiyormuş insan…

Geçti yalanları söylesem de insanlara, geçmemiş…
Yıllar sonra duyduğun o tanıdık kokuya,
Tekrar tekrar yeniliyor muşsun…
Kaçamıyor muşsun duygularından,
Kendinden,
İçindeki sevdanın büyüklüğünden….
Unuttum Demekle olmuyormuş…

Şimdi bir akşam üstü, kahve içiminde
Anlıyorum ki hiç bitmemiş sin bende…
Bitirememişim…
Yeniden başlarım sansam da başka hikayelere,
Ne farklı yüzler ne farklı şehirler silememiş gönlümden.
Söküp de atamamışım.
Hala seninle doluymuş her bir hücrem.
Kendimi kandırmışım…
Ve inanmışım çocuk gibi, kendi yalanıma.

Kanamaması yaramı kaşımadığımdanmış…
Geldin,
Kaşıdın,
Ve kanattın yeniden…
Zamanla küllenmemişsin…
Sadece saklamışım seni, en derine…
Değil aylar, yıllar geçmiş,
Ben Geçememişim senden….