Geceler karabasan aydınlığım hükümsüz,
Dönüşü yok geriye postu bir kez serdi mi?
Bilmez idim bu kadar mutluluğu çekimsiz,
Başımın gölgesinde yoğurmuşum derdimi.
Öyle derin bir yara kanadıkça kanarım,
Çilesinde kavrulduk bir içimlik hayatın.
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta