Dökülürken kalemimden çeşit çeşit heceler,
Bilmez akıl.Çıkar mı sabaha şu ıssız geceden.
Saçılmış ortalığa yetim ve öksüz duygulara,
Masamda duran çay ve bensiz kalmış sigara.
Her gece yalnızlığımın oynandığı hayat filminde,
Başrolü sendin ruhumun da,bedenimin de.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
