Gün geceye dönüp ufka karanlık çökünce,
Gözyaşları aşığın gözünde pınar olur.
Sevdalı derdini semaya bir bir dökünce,
Her mekân büzülür de dünya âlem dar olur.
Seyre dalar -düşünceli- derdince yıldızı;
Zanneder ki, zâtı küre-i arzın yalnızı.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta