Geceden Kalma Şiiri - Canan Sergül

Geceyi izliyorum perdemin kenarında
Mini etekli kadın yolda zikzak çiziyor
Yamulmuş topukları karanlığın bağrında
Batıyor çivi gibi sokağa gam sızıyor
Her bir adımda kalbi belli keder diziyor..

Arkasından yavaşça topal köpek geliyor
Nereye baksa beton nereye yatsa soğuk
Sokak lambası açık gerçekleri deliyor
Açlıktan zayıf düşmüş üstünde birkaç oyuk
Adalet bu mu dünya hislerin neden boğuk..

Yorgun sesiyle adam hıçkırarak ağlıyor
Hangi hayalden vurmuş kimbilir hayat onu
Sevda Sevda dedikçe maşuğunu dağlıyor
Hangi aşık kavuşmuş aşığın malûm sonu
Metrelerce yüksekten düşmektir aşka tanı..

Yanlarından geçiyor üstü açık araba
İçinde sarı kokoş üstten üstten bakıyor
Onlara göre bunlar eski etek maraba
Böcek görmüşçesine eze eze akıyor
Hikmeti Allah bilir geceden dem sarkıyor..

Asfaltta adımların izleri silinmemiş
Hangi âmâ görmezden gelmiş ki bu düzeni
Lâyığın layığına sebebi bilinmemiş
Gece garip muamma çıkarır sezileni
Perde kalkınca gördüm ezen ve ezileni..

Canan SERGÜL 🐛