Gececil Hayvanlar Şiiri - Mustafa Erinanç

Geceleri neden seviyorum biliyor musun.
Çünkü sessiz, çok huzurlu,
Kural bozanlar, ahlaksızlar, hırsızlar, arsızlar yok, derin bir huzur var.
Ben küçükken geceleri hırsız girer diye korkardı insanlar,
Şimdi hırsızlar gündüzleri aramızda dolaşıyorlar.

Uyumuyorum sabaha kadar,
Çünkü gece, endişeden uzak, tehlikesiz, sakin ve hüzünlü.
Belki de bu hüzün melankolik yapan şey beni, belki gecenin ağırlığı çöküyor yüreğime.
Gündüzün kaosundan, düzenbazlardan uzak, kendi iç sesimi duyabiliyorum geceleri.
Başkalarını değil, kendimi yargılıyor, hayaller kurabiliyorum.
Yazıyor, çiziyor, okuyor, boyuyorum, ben ve kendim.
Evet sıcak simit alamıyorum belki ama bankaya da gitmiyorum.
Güneşi özlüyorum tenimde ama gecenin sessizliği galip geliyor her yeni günde.

Ben de alt üst ettim dünyamı, gündüzleri düş görüp, geceleri düşünüyorum.
Düşündükçe düş görüp, gündüzlere üzülüyorum.

31.1.2026