Gece Yarısı Şiiri - Kasım Kobakçı

Gece yarısı, o kilitli kapının aniden aralanması;
Issız bir ormanda, tek başına yürürken,
Çalıların arasından, hırıltılı bir nefesin duyulması,
Kadar, ürperti ve dehşet vericiydi...
*
Eski ahşap zeminin, durduk yere gıcırdaması;
Zifiri karanlık bir odada, uyumaya çalışırken,
Yatağın altından, soğuk bir elin bileği kavraması,
Kadar, şok ve panik yaratıcıydı...
*
Aynadaki yansımanın, gözlerini kırpması;
Derin sularda, nefessiz kalıp çırpınırken,
Ayağına dolanan yosunun, seni dibe çekmesi,
Kadar, boğucu ve kasvet doluydu...
*
Radyodaki cızırtının, ismini fısıldaması;
Issız bir yolda, araban bozulup beklerken,
Uzaktaki farların, yavaşça sana doğru yaklaşması,
Kadar, tekinsiz ve kuşku uyandırıcıydı...
*
Duvardaki saatin, tersine dönmeye başlaması;
Yüksek bir binanın, tepesinden aşağı bakarken,
Korkulukların, yerinden oynayıp sallanması,
Kadar, baş döndürücü ve sarsıcıydı...
*
Perdenin arkasında, bir silüetin belirmesi;
Ameliyat masasında, narkozun etkisi geçerken,
Doktorların telaşlı seslerini, hayal meyal işitilmesi,
Kadar, çaresiz ve buhranlıydı...
*
Çatı katından, ağır adım seslerinin gelmesi;
Asansör, iki kat arasında sıkışıp kalmışken,
Halatların, yavaş yavaş kopmaya başlaması,
Kadar, yıkıcı ve azap vericiydi...
*
Telefonun, fişi çekikken bile çalması;
Mayınlı bir arazide, yolunu kaybetmişken,
Bastığın toprağın, hafifçe içine çökmesi,
Kadar, riskli ve ecel terleticiydi...
*
Tanımadığın birinin, seni izlediğini fark etmen;
Evin alarmı, gecenin köründe öterken,
Elektriklerin kesilip, her yerin kararması,
Kadar, kaotik ve huzursuz ediciydi...
*
Odanın ısısının, aniden düşmesi;
Bombanın, süresi saniye saniye azalırken,
Hangi kabloyu, keseceğini bilememenin getirdiği kararsızlık,
Kadar, stres ve baskı yüklüydü...