Karanlığın öyküsüdür bu
Şöyle başlar:
Eskimiş şarkılar akar parmaklarımızdan
Satır aralarında pusuya yatan kalplerimiz
Es’lerde kesişiverir yollar aniden
Vazgeçilmiş suretler vardır
Öpüş kaçkınıdırlar
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




...........bu ŞİİR bana bir kaç dize anımsattı.
''''hangi şehire gidersen git.. hangi sokklardan geçersen geç..SENİN şehir'in hep ardından gelecek..'''
tebrikler...saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta