Gece ve Kar Şiiri - Şükrü Özmen

İnsanların omuz hizasına yazılmıştır
Kar ve gecenin ormanları

Akrebin
her ikindi vakti
rüyalara düşmesi
İnsanların kanatlarına
yazılmıştır

Benimse
Saçlarım dökük
Yüzüm kırçıl
Kalbim coşkun
Ve fakat kederli de

Elimi boğazından sokuyorum
Üçyüzbin yaşında bir ejderhanın

Erirken kemikleri pazularımın
Ki henüz ölümden söz edilmedi bile
Korkudan ve şiirden
Bahis açılmadı

Ruhumu ıslatıyor karanlığı şehrin
Almanın vermenin Uyumanın
Ferahlık
Getirdiği ruhumu

Sıkıldım yer kabuğunun detaylarından
Göğe çıkmak desem
Çıplak değilsem ne fayda

Fakat toprak
Sarılıp gövdemin
henüz ıslak yerlerine
Kapsıyor kapatıyor ölmezliğimi

Kin sessizliğindeki sular
Gecenin ayetlerini
Toprağın kılıfına sokarken