Kalmadı ayakta kimse, uyudu çocuklar ve hanım,
Gecenin ortasında, yapayalnız ben kaldım.
Bir de içten içe, tik tak tik tak çalışan saatım,
Ve kağıdın üzerinde, dans eden kalemim kaldı.
Ara sıra uyanır, salonda, bir tur atar hanım,
“Yine boynun tutulacak”, der. “belin ağrıyacak canım.”
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta