Yasaklanmış kitabım benim,
Seni okudum yine zifiri bir gecede.
Gözyaşı düştü yastığıma
Adının geçtiği her hecede.
Her hecede ben yıllarımı katlederken
Söylesene sen neredesin?
Kim için koyuyorsun başını yastığa
Ya da kiminlesin?
Kimler benim illegal kitabımı
Göstere göstere okuyor?
Sen benim içimin,
Ta içimin ulaşamadığım yerindesin.
Keşke söylediğim her şey
Duygu sömürüsü olsaydı.
İşte o zaman bilirdim ben de
Şiir yazmak yerine gençliğimin tadını çıkarmayı.
Ama toplulukta bağıra bağıra şarkı söylemek
Gibiydi seni sevmek.
Bağırmaktan sesim kısıldı,
Yine de gelmeyeceksin demek.
Korkun nedir be güneşim,
Gel korkun korkum olsun,
Göremediğin yerde gözlerin olayım,
Seni korktuğun her şeyden
Ve herkesten koruyan kalkan olayım.
Trafik kurallarına uyman
Kaza olmayacağı anlamına gelmez.
Kaza olacak diye trafiğe çıkmazsan
Sadece gelen geçenleri izlersin.
Ben her gece
Duygu trafiğime gözcülük yaparken
Sen defalarca karşımdan
Başka araçlarla mı geçeceksin?
Keşke söylediğim her şey
Duygu sömürüsü olsaydı.
Ben yalandan gülmeyi becerebilirim de,
Beceremedim yalandan ağlamayı.
Sensizlik orucu ağır geliyor artık,
Aşkın nöbetini tuttuğum gecelerde.
Bu orucun bir iftarı yok mu,
Öldüm sensizlikten?
Hastalanırsam gelecek misin?
Gelirsen sağlığım geçecek kendinden.
Döngel,
İstersen tüm hayattan saklayalım kendimizi.
Temizleyemiyorum
Ruhumdaki aşkın ayak izlerini.
Biliyorum ne dersem diyeyim nafile,
Dönmeyeceksin.
Ne yapsam beyhude…
Keşke yazdığım her şiir, her söz
Duygu sömürüsü olsaydı.
Çünkü sen ne anlattığımı anladın
Ne de içime attığımı…
Aralık / 2011
Kayıt Tarihi : 24.09.2026 15:54:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
