açar bu öyküde hanımelleri
her gece bir evin penceresinde
sanki bir öpüşün ıslaklığıdır
dünden kalan bir özlemdir,sesinde
tadılmamış bir aşktır belkide
ve
ne zaman baksam biri gezinir
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta