Düşündüğüm küçük bir hayal var.
Üşüyen küçük yüreğiyle bir çocuğun
Sevgiye sığınması gibi.
Aynı şehirde dolaşırız.
Dokunduğumuz gerçekler.
Ve dinlediğimiz yalanlarıyla.
Kendimizi avutmak için dolaştığımız sokaklar birbirine çıkar belki.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta