Gece Ayrılığı Şiiri - Kadir Erten

Bir gece ansızın uyandım
Kâbuslar içinde boğuluyordum
Gidiyordun, gidiyordun
Kalabalık sokak ortasında
Arkanı dönüp yürüyordun
Birden kalabalık çekilip
Bir ışık süzmesi içinde duruyor
Ardından bakıyordum

Koca bir karanlık kütlesi
Başımdan aşağı süzülüyor
Titriyordum, titriyordum
Beni kim götürecekti,
Öylece durduğum kaldırımdan?
Biri kolumdan tutsa
Fırlatsa yol ortasına
Bir kurşun parlatıp
Şah damarımdan vursa
Ya da içine gömülsem
Boydan boya yer yarılsa

Rüzgâr uğultusu, ayak sesi
Kuşlar, kediler, köpekler
Araba kornası, sirenler
Yer gök suspus
Ya ölümüm olsun birden
Ya da gördüklerim birer kâbus

Ardından bakıyordum
İçim dışım kan
Kalabalık sokak ortasında
Arkanı dönüp yürüyordun
Ölüyordum, ölüyordum
Bir gece ansızın uyandım
Kâbuslar içinde boğuluyordum