Karanlıktı düşlerimde kaybolmuşluğun sonu
gece gizliydi karanlıklar boyu akşamlar
ve sen sebebtin yalnızlığa...
Gece misafirimdi hüzünbaz akşamlarca
Ağlatırken beni anlatırdı seni
Nasıl uykuya düşman olduğunu aklına ben gelince...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kaleminize yüreğinize sağlık gecenin karanlık ve soğuk yüzünü içinde sevgilerle sevginin verdiği ayrılık hüzünü ile öyle güzel anlatmışsınız ki.. yürek sesiniz hiç susmasın.. 10 puan....
Gözlerim yine yaşlı,
Sensiz geçen her gece de,
Gece olacak yine,
Karamlık yine çökecek....................lal
Yüreğinize sağlık, kaleminiz daim olsun ve küçük bir dörtlükle merhaba..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta