Gece
Kaf dağına çıkıp oturdum
Sessizlik orucunda
Elimde çocukluktan kalan siyah bilyelerim
Kahve bir çift göz üzerimde
Kahve cam misket gözler
Buzlu bir ayazın gölgesinde
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta