Ruhum yorgun,
geceler sessiz,
içimde derin bir iz.
Bir yanım umut ararken,
bir yanım geçmişe yenik.
Hayat geçer,
beden susar,
ruh kalır kendi halinde.
Bazen insan kaybolup gider maziye,
yelkovan yorgun,
yetişmek istemez akrebe,
günün en karanlık saatlerinde...
Kayıt Tarihi : 16.08.2026 01:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
gecenin üstünü kim örtecek
hüzün mü...?
Geceler hep hatırlatır insana
(...)
Belki de gece, insanın kendinden kaçamadığı zamandır…
TÜM YORUMLAR (2)