Gece kara, bulunmaz onda tek zerre aktan,
Gece kör olmuş, ışığın ölümüne ağlamaktan,
Gündüz ışıklı saatler bir su gibi aktı,
Nöbeti önce kızıllığa sonra karanlığa bıraktı,
Gündüz ölünce gece ne mumlar ne kandiller yaktı,
Sonra hayatın akışına kendini bıraktı,
Gece uykudayız diye sayılmaz mı yaşamaktan?
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta