Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
İnsan olmanın ilk koşullarından birini yerine getirmeyi öğrendik böylece!...
İçine ağlamak mı,
yoksa ağlayanların değil de insanlığın eksildiğini izlemek mi öğretti;
bunu bilmiyorum işte...
Belki de onların ağıdı vururken gözlerimize,
bir şeyler hatırlattı bize....
Gül'ün dikeni gibi!.....
Sevgi ve tebriklerimle:))
gülmek haram /ağlamak şaibeli
böyle yaşayıp gidiyoruz işte...
Manalı şiirinizi kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta