Geç(e)meyen Şiiri - Kara Çocuk 3

İnsan geçmişe gidemez,
Geçmişe gelinir.
Geriye doğru adım atılmaz mesela,
Sadece düşülür.
Bitmiş bir yol yeniden yürünmez,
Ancak insanın ayaklarına dolanır.

​Bir gülü özlemeyi anlarım,
Ama acı özlenir mi?
Hüzün aranır mı köşe bucak?
Aranır.
Çünkü kanatmayan diken,
Sana o gülü nasıl kokladığını hatırlatmaz.

​Herkes ileriye gittiğini sanır,
Oysa gövde yarına, gölge düne düşer.
Kaçıp uzaklaşmak istersin,
Uzaklaşılmaz.
İnsanı asıl yoran aştığı yollar değil,
İçinden bir türlü çıkamadığı dünüdür.

​Bir de "unuttum" derler,
En derine sakladıklarına.
Geride bıraktım sanır insan,
Oysa kapanmış bir yara, tene en sadık olandır.
Zaman her şeyi geçirir sanırlar,
Ama insan, kendi geçmişinden bir türlü geçemez.