Ben utanç içinde bir erkeğim, kadın!
Sen beni gebe bıraktın.
İçime binlerce duygu ile boşaldın.
Sonra sevmekten vazgeçtin.
Binlerce düşük yaptım.
Kıyamete kadar kanayacak rahmim.
Binlerce kez bıçakladın beni karnımdan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta