Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bana samatya deme ,
Hayatımın ilk hatası ....kimbilir
Bir anı.basit,yalın, kolay...tebrik ederim selam size.
Çok beğendim. Kısacık şiirde çok şey barınmış.Sanki bu şiir seksen öncesini anlatır gibi. Bende öyle bir algı uyandırdı nedendir bilmem. Birden o yıllar o mekanlar canlandı gözümde. Yürekten kutlarım çok şey anlattığınız için.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta