İnsanlar ne garip varlıklar.
Hiçbir anına geri dönemeyeceği,
Hiçbir anını önceden bilemeyeceği
Bir hayat için uğraşıyorlar.
Ben de habersizdim bana dokunacağından.
Bilseydim eğer sadece bir an,
Sen dokunurken ben tutardım,
Bir an için bile bırakmadan.
Pekâlâ, garip oldu bu varsayım.
Unutmuşum tabii, ben de bir insanım.
Muhammet Umut Yılmaz
Kayıt Tarihi : 6.10.2026 13:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!